LOSLATEN VAN HET WILLEN OPLOSSEN VIND DE WEG NAAR ACCEPTATIE.

Hulpmiddelen

Het heeft mij jaren geduurd om te accepteren dat ik chronische beperking heb, ik ben niet ziek, ik heb alleen last van bepaalde beperkingen die mijn lichaam mij aandoen, zonder dat ik dit wil en kan tegenhouden.
Ziek zijn vind ik een naar woord en ik gebruik dat ook niet, want ik kan nog van alles en nog zoveel, alleen ik heb wat aanpassingen nodig, dat wil niet zeggen dat ik niets meer kan.

In 2017 kwam langzaam de acceptatie om de hoek kijken in 2018 kwam de volledige acceptatie, en ik heb alles los gelaten, het is zo als het is.
Nu ben ik op weg om mijn doelen te stellen, de situatie zodanig te verbeteren dat je meer kwaliteit van het leven krijgt en kan behouden, mijn schaamte is geweken en mijn trots komt op zijn plaats.

Mijn eerste hulpmiddel was mijn stok, daar was ik ooit mee begonnen en op een gegeven moment hing deze weer in de kast.
Nu gebruik ik hem gewoon, een leuke stok met een dieren print, staat nog hip ook en ik krijg ook leuke reacties erop.
Dan komt er een brace in het spel, een soft brace, deze gebruik ik voor het sporten en geeft mij optimaal ondersteuning, af en toe gebruik ik deze ook in huis met huishoudelijke karweitjes, alleen ze zijn niet mooi en lomp.
Mijn zorgverzekeraar Menzis, vergoed deze tot 50 euro kosten 150 euro, op een gegeven moment werd mij ook een andere brace aanbevolen, sterker, wat hipper en geeft mij meer mogelijkheden om toen het zware werk te kunnen verrichten, het was bittere noodzaak, zonder deze brace had ik mijn werk niet kunnen doen.

Menzis vergoed deze brace al helemaal niet kosten was 750 euro, volgens Menzis is het wetenschappelijk niet bewezen dat deze bracen voldoende steun bieden...... Helaas kon ik deze brace niet bekostigen, dankzij de gemeente Oldambt heb ik deze brace gekregen dankzij hun kon ik mijn werk behouden en blijven doen.
Bij deze is het erg belangrijk om goede verzekeraar te vinden die dit wel vergoed, ze zijn er wel, dus voor mij betekend dit overstappen.

Nu ben ik op het punt gekomen om diverse aanpassingen aan te vragen via de WMO in mijn huis, een tweede toilet wat uiterste noodzaak is, een traplift, een verhoogde toilet.
Dit wordt nog een dingetje, ik zal eerst beoordeeld worden door een onafhankelijke arts, WMO stuurt er ook op aan om eventueel te gaan verhuizen naar een woning waar alle voorziening al inzitten, dat is nl goedkoper dat de aanpassingen laten verrichten in onze woning.....
We houden alles open de tijd zal ons brengen welk besluit er genomen gaat worden.
Ik kan niet meer fietsen, maar ik wil wel in beweging blijven, even lopen naar de winkel is voor mij ook geen optie.
Dus heb ik via Medipoint een loopfiets kunnen regelen, zodat ik gewoon even naar de winkel kan, even nar de dokter kan, even naar een locatie kan gaan om te fotograferen, eindelijk na maanden ben ik weer mobiel, wat een grote opluchting is dit.
Mijn schaamte heb ik aan de kant gezet, ik heb gekozen om voor bepaalde hulpmiddelen te kiezen wat voor mij zeer noodzakelijk is.
Hierdoor creƫer ik meer vrijheid, zorg ik dat mijn lichaam minder belast gaat worden op de verkeerde manier...op deze manier hoef ik geen roofbouw meer te plegen op mijn lichaam dit zal zeker ook rust en verbetering gaan brengen aan mijn spier en gewrichten stelsel.

Wat ik ontdekte dat je veel zaken kunt regelen zonder WMO via Medipoint, dat wordt je niet verteld maar door te bellen en te vragen wordt je met schade en schande steeds wijzer in de wereld van de zorg.

En tip..... zorg altijd voordat je WMO inschakelt dat je arts of specialist achter je staat en je verwijst zoals bv een ergotherapeut.
Het maakt een stuk gemakkelijker maar er zijn nog veel hobbels en bobbels te gaan wanneer je een aanvraag doet bij de WMO, dit verschilt per gemeente.